Catherin's profile^ NongPeach ^PhotosBlogListsMore Tools Help

Catherin Patamalikitskul

Occupation
Location

^ NongPeach ^

~ การขี่จักรยานอาจเสียการทรงตัวได้ แต่อย่าปล่อยให้หัวใจเสียการทรงตัว ~

englishtips.org

สำหรับคนที่จะเตรียมตัวสอบเหมือนกัน
วันนี้ได้เวบดาวโหลดอีบุ๊คเพิ่มมาอีกเวบ
 
 
พี่อาท พี่เรียนแคพแพลนด้วยกันเป็นคนให้มา
มันเปนเวบเถื่อนของรัสเซียอ่ะ
แต่มีให้โหลดเพียบ เวิร์ค ๆๆ

www.4shared.com

ช่วงนี้เป็นช่วงตื่นตัวกับการเตรียมตัวสอบต่าง ๆ
ที่แน่ ๆ คืออีก 2 อาทิดก้อจะสอบ TOEFL
แล้วก้อต้องเริ่มเรียน GMAT ไม่ก้อ GRE แล้ว
ใจจริง ๆ ตั้งใจสอบ GRE มากกว่า
แต่ตารางเรียนที่ kaplan ดันไม่เมื่ออำนวยเท่าไหร่
เรยกะว่าจะลงเรียน GMAT ไปพลาง ๆ ก่อน
แล้วก้อสอบมันให้หมดเรยทั้ง GMAT ทั้ง GRE
 
แล้วก้อไปเจอเวบน่าสนใจเวบนึง
เป็นเวบที่ดีมาก มีอีบุ๊คมหาศาลให้เราไปดาวโหลด
ใครสนใจลองเข้าไปดูได้ๆๆ
โหลดฟรี แล้วก้อง่ายด้วย

ภาษิตไทยโบราณ "พูดไปสองไพเบี้ย นิ่งเสียตำลึงทอง"

คำบางคำ เมื่อพูดออกไปแล้ว อาจก่อผลร้ายให้กับตนเองและผู้อื่น สู้ไม่พูดจะดีกว่า
เพราะหากพูดไปแล้ว ไม่มีประโยชน์อะไรทั้งต่อผู้ฟังและต่อผู้พูด
 
ภาษิตไทยโบราณจึงเตือนสติเราว่า พูดไปสองไพเบี้ย นิ่งเสียตำลึงทอง
 
และพระพุทธองค์ตรัสว่า หากจะพูดขอให้พูดในสิ่งที่เป็นจริงและเป็นประโยชน์เท่านั้น
ถ้าไม่จริงไม่เป็นประโยชน์ หรือจริงแต่ไม่เป็นประโยชน์ หรือไม่จริงแม้เป็นประโยชน์ ก็ไม่ควรพูดสิ่งนั้น
 


 
Speech is silver, silence is gold!!!
 Cheesy Grin

Talk may be beneficial, but sometimes acquiescence may be the best option to take.

นิทานอีสป เรื่อง หมาป่ากับลูกแกะ‏

หมาป่าตัวหนึ่ง กำลังกินน้ำอยู่ที่ตอนเหนือของแม่น้ำในระยะที่ไม่ไกลนัก
มีลูกแกะตัวหนึ่งกำลังกินน้ำอยู่ถัดออกไป เมื่อหมาป่าเห็น ดังนั้น

จึงเดินมาพูดกับลูกแกะว่า " อะไรกันนี่ เจ้าลูกแกะเกเร
เจ้ากล้าดีอย่างไร จึงทำให้น้ำขุ่นเป็นโคลนจนข้ากินไม่ได้ "
ลูกแกะตอบว่า " ฉันเสียใจ แต่ฉันคิดว่า ฉันไม่สามารถทำให้น้ำนั้นขุ่นจนท่านกินไม่ได้
เพราะฉันอยู่ปลายน้ำ จะไปทำให้น้ำขุ่นจนถึงที่ที่ท่านยืนอยู่ได้อย่างไร "
หมาป่าตั้งใจจะหาเรื่องกับลูกแกะให้ได้จึงพูดว่า " บางทีมันก็อาจจะเป็นได้
แต่เมื่อหกเดือนก่อน เจ้าคนพาล เจ้าได้ด่าข้าลับหลัง "
" มันจะเป็นไปได้อย่างไร " ลูกแกะตอบ "ในเมื่อตอนนั้นฉันยังไม่เกิด"
หมาป่าตอบว่า " อะไรกัน เจ้าช่างไม่มีความละอาย ครอบครัวของ เจ้าเกลียดครอบครัวของข้า
ถ้าไม่ใช่เจ้าเป็นคนด่า ก็คงเป็นพ่อของเจ้า " เมื่อพูดจบก็ตรงเข้าขย้ำลูกแกะกินเป็นอาหาร
 
นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ผู้ที่ไม่มีความกรุณา จะไม่ยอมรับฟังเหตุผล
เนื่องจากมีความโหดร้าย และอยุติธรรมในใจเป็นสิ่งที่ไร้ประโยชน์ที่จะไปต่อปากต่อ คำด้วย
ผู้ที่กดขี่ข่มเหงมักจะหาทางที่จะทำลายเหยื่อผู้เคราะห์ร้ายจนได้ 
 

come back to spaces AGAIN

ไม่ได้อัพสเปซมานานโคดด้วยเหตุผลเดิม ๆ
นั่นก้อคือ hi5 อ่ะ
วันนี้ฟลุค ๆ เกิดอยากกลับมาอัพอีกครั้ง ไม่รู้ทำไม
 
.....
 
.....
 
.....
 
หลังจากกลับมาจากอเมริกาอย่างหมดเนื้อหมดตัว
เงินก้อไม่มีหน้าจะขอพ่อแม่ใช้ เพราะถลุงที่เมกาไปเยอะมากแล้ว
เงินเก็บก้อแทบจะไม่มี โอ้ววว นี่หนอชีวิต
สิ่งที่ทำได้ช่วงนี้ก้อคือเดินสายสมัครงานนั่นเอง
ตอนแรก ๆ ก้อสมัครดะไว้หลายที่มากอ่ะ
แต่พอเค้าโทรมาเรียกให้ไปสอบให้ไปสัมพาดจริง ๆ
ก้อต้องปฏิเสธไปอ่ะ เพราะไม่ใช่งานที่อยากทำ
ตอนนี้ก้อเรยกะว่าจะสมัครอีกแค่ไม่กี่บริษัท
แต่เน้น ๆ ที่อยากทำจริง ๆอ่ะ
พอสมัครครบที่อยากทำจริง ๆ แล้ว
ก้อคงปล่อยชีวิตไปตามที่พระเจ้ากำหนดแล้วแหละ
 
.....
 
.....
 
.....
 
งานรับปริญญาก้อใกล้เข้ามาแล้ว
ปัญหาที่เจอตอนนี้ก้อคือเรื่องรองเท้า
แบบว่ามีรองเท้าคัชชูสีดำแล้วที่ซื้อมาตั้งแต่สมัยปีหนึ่ง
ตอนนั้นก้อซื้อมาใส่รับเสด็จในวันรับปริญญาของรุ่นพี่เนี่ยแหละ
แต่ก้อไม่ได้ใส่ เพราะใส่ผ้าใบแทน อิอิ
มาตอนนี้ก้อเรยขุดออกมา เพื่อใส่งานตัวเอง
แต่ด้วยความที่อ้วนขึ้น เทาก้อคงใหญ่ขึ้นมั้ง
รองเท้าก้อเรยแอบฟิต ๆ นิดนึง
แล้วก้อมองเห็นอนาคตเรยว่าวันซ้อมและวันจริง ตายแน่ๆ
ตอนนี้ก้อเรยแก้ปัญหาด้วยการเอารองเท้ามาใส่ตลอดเวลาที่อยู่ในบ้านอ่ะ
เหมือนคนบ้าเรย แต่ก้อพยายามใส่ให้หนังมันยืดก่อนวันจริงอ่ะ
 
.....
 
.....
 
.....
 
แอบนั่งดูสไลด์รูปข้างล่างแล้วฮามากมาย
รูปสมัยปี 4 เทอมหนึ่ง เหมือนผ่านไปไม่นาน
แต่ก้อหน้าเปลี่ยนอ่ะ ตลกดี
 
 

Come back to SPACES

ก่อนหน้านี้เราอัพสเปซเกือบทุกวัน
แต่อยู่ดี ๆ เพื่อน ๆ ก็ฮิตเล่น hi5
เราก็เลยหันไปเล่นมั่ง จนลืมสเปซไปเลย
มาวันนี้เป็นวันวางจัด ๆ วันนึง
ก็เลยขอกลับมาปัดฝุ่นสเปสหน่อยละกันเนอะ

CLIQ สถานบันเทิงของภาคเครื่องกล ปี 4

 
Get your own glitter and more at BlingyBlob.com 
 
 
 
 
 
 
 
Get your own glitter and more at BlingyBlob.com
 

เกาะเสม็ด เส็ดทุกราย

 
Get your own glitter and more at BlingyBlob.com
 
 
 

 
Get your own glitter and more at BlingyBlob.com  

 

 
 
Get your own glitter and more at BlingyBlob.com  

 

เผชิญหน้ากับความเป็นจริง

เคยคิดว่าตัวเข้มแข็งมากพอ
คิดว่าเข้มแข็งมานานแล้วด้วย
แต่อยู่ดี ๆ ก้อมีเหตุการณ์งี่เง่า ๆ
ที่ทำให้เรารู้ว่า จริง ๆ แล้ว
เราไม่ได้เข้มแข็งอย่างนั้นซักหน่อย
 
ถ้าเหตุการณ์นั้นมันเกิดกับเราคนเดียว
ในเวลาที่กะลังอยู่กะตัวเองคนเดียว
ไม่มีใครรู้ไม่มีใครเห็น ก้อคงจะดี
แต่เหตุการณ์มันกลับเกิดขึ้น
ในเวลาที่มีผู้คนอยู่รอบตัว
แล้วเราควรจะทำตัวยังไงดี
 
แสดงความอ่อนแอที่มีออกมา
ให้ทุกคนรับรู้ แล้วสงสาร
หรือว่าแสดงความเข้มแข็ง
เพื่อกลบเกลื่อนความจริง
 
แต่ในเวลาแบบนั้น บอกตามตรง
เราไม่ต้องการให้ใครเห็นเราอ่อนแอ
แล้วเทคะแนนความสงสารให้
แต่ถ้าจะโชว์ความเข้มแข็ง
ก้อรู้ว่าทำไปก็ไม่เนียน
ยังไงทุกคนก้อรู้อยู่ดีว่าเราเป็นไง
 
สุดท้ายเราก้อหาทางออกได้
ด้วยการออกมาจากสถานการณ์อันย่ำแย่
ออกมาให้ไกลที่สุด เท่าที่พอจะทำได้
เพื่อทบทวนกะตัวเองอีกครั้ง
ว่ามันเกิดอะไรขึ้น เราเป็นอะไรไป
รู้สึกสงสารตัวเองชะมัดเรย
 
ชีวิตมันไม่ง่ายอย่างที่คิด
เราต้องเผชิญหน้ากับความจริง
แล้วรอคอยเวลา
ที่จะทำให้ทุกอย่างผ่านพ้นไป
 
เวลาผ่านไปช้าเนอะ
 

 
สิ่งที่คนอื่นเห็น VS สิ่งที่เรารู้อยู่แก่ใจ
อะไรคือสิ่งที่สำคัญ
อะไรคือสิ่งที่เราต้องการ
 
ภาพที่คนอื่นเห็น คือสิ่งที่สวยงาม
สิ่งที่เรารู้ มันตรงกันข้าม
เราควรจะทำยังไง
 
ปล่อยให้ทุกคนเข้าใจตามที่เห็น
หรือชี้แจงความจริงให้ทุกคนรับรู้
 
บางครั้งเราเองก็อยากจะเป็นเหมือนที่คนอื่นมอง
แต่ก้อยังรู้อยู่แก่ใจ ว่าอะไรเป็นอะไร
 
บางครั้งการเผชิญหน้ากับความจริง
ก็ไม่ใช่สิ่งทีเราต้องการเสมอไป
 
บางครั้งการหลอกตัวเองบ้าง
มันก้อทำให้ชีวิตเดินต่อไปได้ราบรื่นขึ้น
 
ไม่อยากหลอกตัวเอง
ไม่อยากรับรู้ความจริง
 
 
 
 

bye bye ชีวิตฝึกงาน

รายงานการฝึกงาน (สุดท้ายแล้ว)
 
วันที่สามสิบสอง : วันจันทร์ที่ 14 พฤษภาคม 2550
 
วันนี้ก้อนั่งเล่นเนตไปเรื่อย ๆ จนตกบ่าย เราก้อไปดูหน้างาน
แบบว่าไปคนเดียวเรย ขี้เกียจรอคุณพี่โฟร์แมน เพราะเค้ายุ่ง ๆ
ก้อขึ้น lift ก่อสร้างไปชั้น 27 แล้วก้อค่อย ๆ เดินดูทีละชั้น
แล้วก้อเดินลงมาเรื่อย ๆ จนถึงชั้นหนึ่ง แบบว่าเหนื่อยโคดๆๆ
ทั้ง ๆ ที่ไม่ได้รีบเดินเรยนะ ดูนู่นดูนี่ชิว ๆ มาก
กลับถึงบ้านทีนี่หมดสภาพสลบเป็นตายเรยอ่ะ
 
วันที่สามสิบสาม : วันอังคารที่ 15 พฤษภาคม 2550
 
วันนี้ก้อเอาไอ้ที่จด ๆ ไว้ของเมื่อวานมาลงข้อมูลใน excel
แล้วพี่เลขา site  ก้อเอาโปรแกรม Microsoft Project มาลงให้
บอกว่าใช้งานง่ายกว่า แต่สุดท้ายเราก้อใช้ไม่เป็นอยู่ดี อิอิ
 
วันนี้เลิกงานแล้วไปหาหมอสิวที่ราชเทวีคลีนิก สาขาเพลินจิต
แล้วคุณหมอก้อทำ laser เจาะหัวสิวออกให้
 
วันพุธที่ 16 พฤษภาคม 2550
 
ไม่สามารถไปทำงานได้ เพราะหน้ายังแดงอยู่
จริง ๆ ก้อคือขี้เกียจอ่ะ ไม่มีไรหรอก
 
วันที่สามสิบสี่ : วันพฤหัสที่ 17 พฤษภาคม 2550
 
วันนี้ก้อนั่งทำ excel ต่อเนื่อง แบบขำๆ รอเวลากลับบ้าน
 
วันศุกร์ที่ 18 พฤษภาคม 2550
 
วันนี้ที่ office ใหญ่เค้ามีนัดเลี้ยงข้าวตอนเย็น
เราก้อเรยโทรบอกที่ site office  ตอนเช้าว่า
วันนี้เราต้องเข้า office ใหญ่เพราะพี่เค้าจะเลี้ยงข้าว
แต่กว่าเราจะเข้า office ใหญ่ก้อ 5 โมงเย็นน่ะ
ก่อนหน้านั้นก้อนอนเล่นอยู่บานทั้งวัน อิอิ
 
วันจันทร์ - พุธ ที่ 21-23 พฤษภาคม 2550
 
เราลางานเพื่อไปทริปภาค กะอาจารย์และน้อง ๆ
ที่ บึงปรีดา จังหวัดเพชรบุรี สนุกสนานๆๆๆ
 
วันที่สามสิบห้า : วันพฤหัสที่ 24 พฤษภาคม 2550
 
วันนี้เป็นวันลงทะเบียนเรียนของนิสิตรหัส 47 เยี่ยงเรา
เราได้ลงทะเบียนรอบ 15.00  ซึ่งก้อเป็นรอบสุดท้าย
แต่เราก้อนั่งเฝ้าเวบลงทะเบียนทั้งวันอ่ะ นั่งลุ้น
ว่าเซคที่เราจะเรียนมันเต็มรึยัง และขอบคุณพระเจ้า
ในที่สุดเราก้อได้ลงทะเบียนเรียนตามเซคที่ต้องการทุกวิชา
และเทอมนี้เราจะต้องเรียนทั้งหมด 24 หน่วยกิต
ซึ่งเนวิชาภาคล้วน ๆๆ สู้ตายค่าๆๆๆๆ
 
วันที่สามสิบหก : วันศุกร์ที่ 25 พฤษภาคม 2550
 
วันนี้เป็นวันสุดท้ายของการฝึกงาน เป็นวันที่เรา happy มาก
รอคอยให้หมดวันเร็ว ๆๆ จะได้หลุดพ้นซะที เย้ๆๆๆ
 
 

Windows Media Player